همیشه به مشکلاتتان یک جور دیگر نگاه کنید. مثلا....

اگر تو یک ترافیک سنگین گیر کردی،

نا امید نشو.

توی دنیا مردمی هستند که رانندگی براشون یه امتیاز بزرگه.

شاید یه روز بد تو محل کارت داشته باشی،

به مردی فکر کن که سالها بیکاره و شغلی نداره.

ممکنه غصه ی زود گذر بودن تعطیلات آخر هفته رو بخوری،

به زنی فکر کن که با تنگدستی وحشتناکی ، روزی دوازده ساعت، هفت روز هفته رو کار می کنه تا فقط شکم فرزندانشو سیر کنه.

یا وقتی ماشینت خراب می شه و تو مجبوری برای یافتن کمک کیلومتر ها پیاده بروی ،

به معلولی فکر کن که دوست دارد فقط یکبار فرصت راه رفتن داشته باشد.

وقتی روابط تو به تیرگی و بدی می گذرد و دچار یاس می شوی،

به انسانی فکر کن که هرگز طعم دوست داشتن و مورد محبت واقع شدن رو نچشیده.

ممکنه احساس بیهودگی کنی و فکر کنی که اصلا برای چی زندگی می کنی و بپرسی هدف من چیه؟

شکر گزار باش. در اینجا کسانی هستند که عمرشان آنقدر کوتاه بوده که فرصت کافی برای زندگی کردن نداشتند.

وقتی که جلوی آینه متوجه موهایت که تازه خاکستری شده می شی،

به بیمار سرطانی ای فکر کن که آرزو داشت کاش مویی داشت تا به اون رسیدگی کنه.

ممکنه خودتو قربانی تندی، جهل ، پستی یا تزلزل های مردم ببینی،

به یاد داشته باش، همه چیز می تونه بدتر هم باشه. تو هم می تونستی یکی از اونها باشی.

ممکنه تصمیم بگیری این مطلب رو برای یک دوست بفرستی،

ازت متشکرم. ممکنه در مسیر زندگی اون تاثیری بذاری که خودت هرگز نمی دونستی.

فقط به یاد داشته باش. یکی اون بالا هست که همه ی غمات رو درک می کنه، با شادیات شاده، اگه یه چیزی ازش بخوای و به ضررت نباشه حتما بهت می ده. و دوستت داره. خیلی بده که آدم دوست به این خوبی رو ناراحت کنه...